هر چه باد، باد
دی پیر می‌فروش که ذکرش به خیر بادگفتا شراب نوش و غمِ دل بِبَر ز یاد
گفتم به باد می‌دهدم باده نام و ننگگفتا قبول کن سخن و هر چه باد، باد
سود و زیان و مایه چو خواهد شدن ز دستاز بهر این معامله غمگین مباش و شاد
بادت به دست باشد اگر دل نهی به هیچدر معرضی که تخت سلیمان رَوَد به باد
حافظ گرت ز پندِ حکیمان مَلالت استکوته کنیم قصه، که عمرت دراز باد
تأمل روانشناختی
«سود و زیان و مایه چو خواهد شدن ز دست / از بهر این معامله غمگین مباش و شاد» و «بادت به دست باشد اگر دل نهی به هیچ» از آرامشی می‌گوید که از دل نبستن افراطی به نتیجه‌ها می‌آید. نگرانی‌هایی که مدام درباره سود و زیان داریم، اغلب خودشان بزرگ‌ترین زیان‌اند. «هر چه باد باد» همان پذیرش آگاهانه است.
پرسشی برای امشب
نگران نتیجه کدام کار هستی؟ اگر کارت را بکنی و بگویی «هر چه باد باد»، چه حسی پیدا می‌کنی؟