فال حافظ · غزل ۱۳۲

طهارت با اشک

به آبِ روشنِ می، عارفی طهارت کردعَلَی الصَّباح، که میخانه را زیارت کرد

همین که ساغرِ زَرّینِ خور، نهان گردیدهِلال عید به دورِ قدح اشارت کرد

خوشا نماز و نیازِ کسی که از سرِ دردبه آبِ دیده و خونِ جگر طهارت کرد

امام خواجه، که بودش سرِ نمازِ درازبه خونِ دخترِ رَز، خرقه را قِصارت کرد

دلم ز حلقهٔ زلفش به جان خرید آشوبچه سود دید؟ ندانم، که این تجارت کرد

اگر امامِ جماعت طلب کند امروزخبر دهید که حافظ به می طهارت کرد

تأمل روانشناختی

«خوشا نماز و نیاز کسی که از سر درد / به آب دیده و خون جگر طهارت کرد» از پاکی‌ای می‌گوید که از دل دردمند و صادق می‌آید. گریستن صادقانه، گاهی پالایش روان است. اشک نشانه ضعف نیست؛ راهی است که بدن برای سبک شدن انتخاب می‌کند.

پرسشی برای امشب

آخرین بار کی اجازه دادی اشک‌هایت جاری شوند؟ بعد از آن چه حسی داشتی؟

فال حافظ پیشگویی نیست؛ تأمل‌ها برای خودشناسی و گفتگو نوشته شده‌اند و جنبه درمانی یا تشخیصی ندارند.

فالت را با دیگران به اشتراک بگذار

نیتی تازه

اگر دلت می‌خواهد درباره‌اش حرف بزنی

متخصصان خودشناسی و رشد فردی